Πέμπτη, 30 Ιανουαρίου 2014

Κυριακή, 26 Ιανουαρίου 2014

ΠΩΣ ΚΑΤΈΣΤΡΕΨΑΝ ΜΙΑ ΓΕΝΙΑ ΑΝΘΡΩΠΩΝ-ΠΑΙΔΙΑ ΔΙΑΖΥΓΙΩΝ

Ο ΣΥΓΑΠΑ στα 12 χρόνια λειτουργίας του ανέδειξε τα προβλήματα του ενός εκατομμυρίου διαζευγμένων ζευγαριών στην Ελλάδα. Επεξεργάστηκε 35.000 προβλήματα των μελών του (άνδρες-γυναίκες). Εξάλλου, πιστεύουμε οτι το πρόβλημα είναι συνολικό και δεν αφορά μόνο άνδρες και για τον λόγο αυτό, τα μισά μέλη του Διοικητικού μας Συμβουλίου είναι γυναίκες.
Με επιστημονικό τρόπο δείξαμε το δρόμο ώστε να μη καταστραφούν τα παιδιά των διαζυγίων, να υπάρχει κοινωνική πολιτική για τα διαζύγια, διαμεσολάβηση, πραγματογνώμονες, κοινωνικές υπηρεσίες στα δικαστήρια και στις γειτονιές ώστε να προβλέπουν και σε περίπτωση δικαστηριακής συνδρομής, να υπάρχει συνεπιμέλεια και οικογενειακοί δικαστές/οικογενειακά δικαστήρια. 
Πριν από την οικονομική κρίση στη χώρα μας, διαπιστώσαμε την ανισότητα, αδιαφάνεια, καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και παντελή έλλειψη προστασίας των παιδιών των διαζυγίων και έλλειψη αγωγής/εκπαίδευσης των ενδιαφερόμενων φορέων και ατόμων και έτσι αναλάβαμε το έργο της πολιτείας.
Προ πέντε ετών, αναφέραμε οτι οι πολιτικοί στη χώρα μας δεν επιθυμούν την διευθέτηση του σοβαρού αυτού προβλήματος που μαστίζει τη κοινωνία μας. Η σημερινή κυβέρνηση επίσης, δεν θέλει να συμμορφωθεί στα παρακάτω θέματα:
1) Υπακοή στις τρεις αποφάσεις από τα δικαστήρια Ανθρωπίνων δικαιωμάτων που καταδικάζουν τη χώρα μας
2) Συμμόρφωση στις δικαστικές αποφάσεις διοικητικών δικαστηρίων της χώρας μας που επιτρέπουν την αναγραφή στις φορολογικές δηλώσεις των παιδιών γονέων που δεν έχουν την επιμέλεια των παιδιών τους.
3) Νομοθετική ρύθμιση για Συνεπιμέλεια, Διαμεσολάβηση, Οικογενειακά Δικαστήρια.
4) Κοινωνική πολιτική για τους γονείς/διαζευγμένους σε οικονομικά θέματα.
Παραδείγματα, σήμερα, διατροφών σε πατέρα, εν καιρώ κρίσης:
-Για άνεργο που του έχουν κάνει πλειστηριασμό ακινήτου, με χρέη, για δύο παιδιά 450 ευρώ
-Για δημοτικό υπάλληλο με μισθό 1200 ευρώ και στα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, σε ένα παιδί 650 ευρώ.
-Παραπληγικό, με ένα επίδομα από ΙΚΑ 500 ευρώ, το έκαναν κατάσχεση για διατροφή 350 ευρώ σε ένα παιδί
Παρόλο που δώσαμε στη δημοσιότητα τις Γαλλικές και Αμερικανικές διατροφές που είναι της τάξεως των 40-50 ευρώ ανά παιδί, παρόλο που στείλαμε επιστολές σε όλους και δημοσιεύσαμε περιπτώσεις σοβαρές καταστροφής.
Για το ο Δ.Σ., ο Πρόεδρος, καθηγητής, Δρ Νίκος Σπιτάλας (spitalas@gmail.comwww.sos-sygapa.eu, Φράγκων 19 - Θεσσαλονίκη. Τηλέφωνα 2106411977  /  2310524285  /  6942989785
Για τον λόγο αυτό, καλούμε όλους να παρευρεθούν στην ενημερωτική συνάντηση που θα λάβει χώρα, την προσεχή Τετάρτη, 29 Ιανουαρίου 2014, ώρα 7μμ, στο ξενοδοχείο ΤΙΤΑΝΙΑ, Πανεπιστημίου 52.

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
10 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1948
ΠΡΟΟΙΜΙΟ
Επειδή η αναγνώριση της αξιοπρέπειας, που είναι σύμφυτη σε όλα τα μέλη της
ανθρώπινης οικογένειας, καθώς και των ίσων και αναπαλλοτρίωτων δικαιωμάτων
τους αποτελεί το θεμέλιο της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της ειρήνης στον
κόσμο.
Επειδή η παραγνώριση και η περιφρόνηση των δικαιωμάτων του ανθρώπου
οδήγησαν σε πράξεις βαρβαρότητας, που εξεγείρουν την ανθρώπινη συνείδηση,
και η προοπτική ενός κόσμου όπου οι άνθρωποι θα είναι ελεύθεροι να μιλούν και
να πιστεύουν, λυτρωμένοι από τον τρόμο και την αθλιότητα, έχει διακηρυχθεί ως
η πιο υψηλή επιδίωξη του ανθρώπου.
Επειδή έχει ουσιαστική σημασία να προστατεύονται τα ανθρώπινα δικαιώματα
από ένα καθεστώς δικαίου, ώστε ο άνθρωπος να μην αναγκάζεται να
προσφεύγει, ως έσχατο καταφύγιο, στην εξέγερση κατά της τυραννίας και της
καταπίεσης.
Επειδή έχει ουσιαστική σημασία να ενθαρρύνεται η ανάπτυξη φιλικών σχέσεων
ανάμεσα στα έθνη.
Επειδή, με τον καταστατικό Χάρτη, οι λαοί των Ηνωμένων Εθνών διακήρυξαν και
πάλι την πίστη τους στα θεμελιακά δικαιώματα του ανθρώπου, στην αξιοπρέπεια
και την αξία της ανθρώπινης προσωπικότητας, στην ισότητα δικαιωμάτων
ανδρών και γυναικών, και διακήρυξαν πως είναι αποφασισμένοι να συντελέσουν
στην κοινωνική πρόοδο και να δημιουργήσουν καλύτερες συνθήκες ζωής στα
πλαίσια μιας ευρύτερης ελευθερίας.
Επειδή τα κράτη μέλη ανέλαβαν την υποχρέωση να εξασφαλίσουν, σε
συνεργασία με τον Οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών, τον αποτελεσματικό
σεβασμό των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιακών ελευθεριών σε όλο
τον κόσμο.
 

Παρασκευή, 24 Ιανουαρίου 2014

HUMANS & SYGAPA


O ΣΥΓΑΠΑ www.sos-sygapa.eu συνεργάζεται με το HUMANS http://humans.gr/


Απόφοιτοι του Β' Γυμνασίου Θεσσαλονίκης

Κοπή βασιλόπιτας 2014

Γράφτηκε από τον/την Administrator. Posted in Αρχική
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Αγαπητοί μας συμμαθητές και συναπόφοιτοι
Ο Σύλλογος Αποφοίτων 2ου Γυμνασίου-Λυκείου Θεσσαλονίκης «ΙΚΤΙΝΟΣ»
σας προσκαλεί στο κόψιμο της βασιλόπιτάς τουη οποία θα λάβει χώρα
την Κυριακή 26 Ιανουαρίου 2014, στις 11.30 π.μ.,
στο Θέατρο του Σχολείου μας, Ικτίνου 5.
Θα συγκεντρωθούμε όλοι, απόφοιτοι, γονείς, μαθητές, καθηγητές και φίλοι,
θα κόψουμε την πίτα μας, θα κεραστούμε γλυκά,
θα συναντηθούμε ξανά και θα τα πούμε μεταξύ μας,
θα γιορτάσουμε την έλευση του 2014 με ζωντανή μουσική από ένα εξαιρετικό μουσικό σχήμα του Σχολείου μας,
θα αλληλοευχηθούμε υγεία και ευτυχία και
θα γνωρίσουμε τον τυχερό της χρονιάς που θα του πέσει το μεγάλο φλουρί
και τους άλλους που θα κερδίσουν πολλά ακόμη πλούσια δώρα.
Πάρτε το κέφι σας και τις ευχές σας μαζί και ελάτε
Η παρουσία σας θα αποτελέσει μεγάλη χαρά και τιμή για μας
Με συμμαθητικούς χαιρετισμούς
Εκ μέρους του ΔΣ του ΙΚΤΙΝΟΥ
Ο Πρόεδρος                     Ο Γ. Γραμματέας

Γιώργος Συνεφάκης            Γιώργος Μουμουζιάς
Υ.Γ. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης θα διατίθεται για πρώτη φορά η ολοκληρωμένη επετηρίδα των αποφοίτων του Σχολείου. Ένα πόνημα με περισσότερα από 10.000 ονόματα μαθητών, καθηγητών και άλλα στοιχεία που αφορούν την 100χρονη πορεία του αγαπημένου μας Σχολείου.
http://iktinos-apofoitoi2ou-thess.gr/

Πέμπτη, 23 Ιανουαρίου 2014

ΑΝΕΡΓΟΙ, ΝΕΟΙ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΙ, ΒΡΕΙΤΕ ΔΟΥΛΕΙΑ

Σας προσκαλώ, στο Σεμινάριο/εκδήλωση, δωρεάν, που θα λάβει χώρα την Κυριακή 2 Φεβρουαρίου 2014, ώρα 8μμ, στη Φράγκων 19 - 1ος όροφος, Θεσσαλονίκη, όπου θα σας παρασχεθεί η δυνατότητα να γνωρίσετε πως γίνεστε πλούσιος με επιχείρηση, δίχως κεφάλαιο. Οι νέοι/φοιτητές θα έχουν το μέλλον δικό τους και οι γηραιότεροι, εξασφαλίζουν τη σύνταξή τους και επιπλέον εισοδήματα.
Ανοικτή ομάδα/συζήτηση με διακεκριμένο από την Αθήνα ηγετικό στέλεχος. Πληροφορίες για πρόσκληση, στα τηλέφωνα: 2310524285 και 6906275419.
Στην Αθήνα, θα πληροφορηθείτε, την προσεχή Τετάρτη, 29 Ιανουαρίου, στις 8μμ, στο Ξενοδοχείο ΤΙΤΑΝΙΑ. Ελεύθερη είσοδος.
Δηλώστε και στο facebook: https://www.facebook.com/events/558749444214323/

Τρίτη, 21 Ιανουαρίου 2014

Δηλώσεις Ν.Σπιτάλα για το σχέδιο ΑΘΗΝΑ 11 03 13



Με λένε Έφη και με μεγάλωσε ο πατέρας μου

Καλησπέρα σας και χίλια μπράβο στη σελίδα σας. Τη διαβάζω με ενδιαφέρον και πολλές φορές με στενοχώρια γιατί πράγματι οι περισσότεροι μπαμπάδες είναι αδιάφοροι. Εγώ σήμερα θα σας μιλήσω για τον δικό μου μπαμπά που είναι η εξαίρεση. Είναι αυτός που με μεγάλωσε που αφιέρωσε όλη του τη ζωή για να με κάνει ολόκληρη κοπέλα και που λίγες εβδομάδες μετά τον γάμο μου, έφυγε από τη ζωή. www.sos-sygapa.eu
Τη μητέρα μου δεν τη θυμάμαι καλά. Θυμάμαι μόνο πόσο στενοχωρημένος ήταν ο πατέρας μου, όταν μας εγκατέλειψε. Ήμουν 5 χρονών τότε και είχε γίνει σούσουρο στη γειτονιά, ο πατέρας μου έκανε ένα μήνα να  βγεί από το σπίτι. Ερχόντουσαν οι αδερφές του, μας έφερναν φαγητό και μας φρόντιζαν και ύστερα κλείνονταν στο σαλόνι και μιλούσαν για την «καταραμένη σα δε ντρέπεται, μάνα είναι αυτή που αφήνει το παιδί της;». Είναι ασυνήθιστο και εξωφρενικό να αφήνει μια μητέρα το παιδί της και το καταλαβαίνω σήμερα που είμαι κι εγώ μητέρα. Ο καλός μου ο μπαμπάς όμως ό,τι κι αν έλεγαν οι αδερφές του, ό,τι κι αν έλεγε ο κόσμος, με όσο οίκτο κι αν τον κοιτούσαν δεν μίλησε ποτέ άσχημα για τη μητέρα μου. Ποτέ.
Κι έγινα όλος του ο κόσμος. Εκείνος με πήγε πρώτη φορά σχολείο και για μια εβδομάδα καθόταν στο προαύλιο από την αρχή μέχρι το τέλος του μαθήματος, για να μην νιώσω μόνη. Εκείνος πήγε σε παιδοψυχολόγο κρυφά από τους φίλους και τους συγγενείς και ρωτούσε πώς να μου φερθεί και τι να κάνει, σε μια εποχή που οι ψυχολόγοι ήταν λίγοι και όποιος πήγαινε θεωρούνταν τρελός. Εκείνος με έμαθε να γράφω και να διαβάζω, εκείνος μου σκούπισε τα δάκρυα όλα τα βράδια που ζητούσα τη μητέρα μου, εκείνος κοιμήθηκε στο προσκεφάλι μου όταν ψηνόμουν από τον πυρετό, εκείνος με έτρεξε στο Παίδων όταν με χτύπησε αυτοκίνητο, εκείνος ρωτούσε τους δασκάλους και έπαιρνε τους βαθμούς μου. Σ’ εκείνον έτρεξα όταν μου ήρθε περίοδος και ήταν η πρώτη φορά που τον άκουσα να λέει «Δεν είναι εδώ και η μητέρα σου, τι να σου πω εγώ» και έβαλε την αδερφή του να μου μιλήσει για το σεξ γιατί ντρεπόταν. Γιατί ήμουν πάντα το μικρό του κοριτσάκι.
Κι όταν πήγα στο Γυμνάσιο κι ύστερα στο Λύκειο έκανε δυο δουλειές για να μαζέψει λεφτά για τις σπουδές μου. Κι όταν έδωσα Πανελλήνιες και πέρασα στη Θεσσαλονίκη, εκείνος έτρεχε πίσω από το τρένο μέχρι και το τελευταίο λεπτό που μπορούσε να με δεί από το παράθυρο και φώναζε «Πάρε με τηλέφωνο, μην με ξεχάσεις». Εκείνος με έπαιρνε κάθε βράδυ και με ρωτούσε αν είμαι καλά και πώς ήταν η μέρα μου. Εκείνος μου έκανε αστεία και με ρωτούσε αν γνώρισα κανέναν και «μην τυχόν γυρίσεις έγκυος κακομοίρα μου εγώ τρίτη δουλειά δεν πιάνω». Εκείνος μου έστελνε χρήματα και κάθε μέρα μου έλεγε να παραιτηθώ από τη καφετέρια που πήγαινα τα απογεύματα, γιατί δεν χρειαζόταν να δουλεύω είχαμε λεφτά έλεγε κι ας είχε 5 χρόνια να αγοράσει παντελόνι. Ο καλός μου ο μπαμπάς.
Για τη μητέρα μου δεν ρώτησα ποτέ. Δεν τη μισούσα γιατί ένιωθα πως δεν τη γνώρισα. Πώς να μισήσεις κάποιον που δεν γνωρίζεις; Έβλεπα όμως τον πατέρα μου, κάτι Σαββατόβραδα να πίνει ένα ποτηράκι και να σκέφτεται. Και δεν ήμουν στο μυαλό του αλλά ήξερα ότι σκεφτόταν εκείνη. Εγώ στη θέση του θα ούρλιαζα, θα έβριζα, θα καταριόμουν, θα τα έσπαγα όλα. Αλλά εκείνος έκλαιγε βουβά, έκλαιγε μέσα του για να μπορεί να μεγαλώσει εμένα. Για να μην κλαίω εγώ.
Έφτασα 30 γνώρισα τον άντρα μου παντρεύτηκα. Ο πατέρας μου, 25 χρόνια μόνος, χωρίς σύντροφο και φίλους, είχε αφιερώσει σε μένα όλη του τη ζωή. Την ημέρα του γάμου μου δεν σταμάτησε να κλαίει και τον πρώτο χορό του ζευγαριού, ο άντρας μου τον παραχώρησε στον πατέρα μου γιατί ,όπως του είπε, εκείνος τον άξιζε περισσότερο απ’ όλους τους άντρες της ζωής μου. Κι έτσι τον πρώτο μου χορό σαν νύφη, τον χόρεψα μαζί του και έκλαιγε στην αγκαλιά μου σαν μικρό παιδί.
Ένα μήνα μετά πέθανε από ανακοπή. Λες και μόλις μεγάλωσα και έφυγα για να κάνω τη δική μου οικογένεια, ο σκοπός της ζωής του είχε τελειώσει. Μπαμπά μου θέλω να σου πω πόσο σε ευχαριστώ και πόσο δεν σου άξιζε-εσύ ένας τέτοιος άνθρωπος- να μείνεις μόνος στη ζωή. Πόσο σε ευγνωμονώ και πόσο σ’ αγαπώ που στάθηκες δίπλα μου, πιο μπαμπάς απ’ τους μπαμπάδες. Δεν μπορώ να σε φέρω πίσω, και δεν ξέρω αν θα μπορέσω ποτέ να μεγαλώσω το δικό μου παιδί όπως μεγάλωσες εσύ εμένα. Μπορώ όμως να σου υποσχεθώ ότι θα κάνω τα πάντα για να μην γίνω η μητέρα μου. Γιατί ξέρω πόσο πληγώθηκες κι ας μην το είπες ποτέ…
Το συννΕΦάκι σου (έτσι όπως με έλεγες…)
Θέλετε να μας μιλήσετε; Κι εμείς!  www.sos-sygapa.eu
- See more at: http://singleparent.gr/empeiries/exomologiseis/me-lene-efi-kai-me-megalose-o-pateras-mou/#sthash.8fkl8VxT.dpuf 

Τετάρτη, 15 Ιανουαρίου 2014

Και οι μπαμπάδες έχουν ψυχή! Βγήκαν στους δρόμους

Οι πατεράδες οργανώνονται και απαιτούν τα δικαιώματα που τους αναλογούν στην ανατροφή των παιδιών τους
Του Γιάννη Συμεωνίδη
«Στον πρώτο χρόνο του γάμου μας αποκτήσαμε δίδυμα κορίτσια με τη γυναίκα μου. Εκείνη, όμως, προτίμησε να τα εγκαταλείψει. Μέχρι τα τεσσεράμισι χρόνια τους, μεγάλωνα μόνος μου τα παιδιά μας με τη βοήθεια των γονιών μου αλλά και των πεθερικών μου, που στα δικαστήρια έχουν καταθέσει υπέρ μου. Τότε, όμως, η εν διαστάσει σύζυγός μου κατάθεσε ασφαλιστικά μέτρα για να μου τα πάρει –στην ουσία πισώπλατα. Δίχως να νοιάζεται, έχω τη γνώμη, για τα παιδιά μας παρά μόνο για τη διατροφή. Κέρδισε τα ασφαλιστικά, έχασε το Πρωτοδικείο αλλά λόγω μιας δικής μου νομικής παρατυπίας κέρδισε το Εφετείο. Και τώρα εγώ μεγαλώνω στην ουσία τα παιδιά μου, που είναι πλέον οκτώ χρόνων, έχοντας για χάρη τους εγκαταλείψει την προσωπική μου ζωή».
Ο 40χρονος Αλέξης Δεσποινίδης, ο οποίος διηγείται την προσωπική του αυτή ιστορία, δεν είναι ο μοναδικός πατέρας που αισθάνεται «ριγμένος» από τη Δικαιοσύνη και προσπαθεί να βρει το δίκιο του με κάθε τρόπο. Ο Σύλλογος για την Ανδρική και Πατρική Αξιοπρέπεια (ΣΥΓΑΠΑ), με σύνθημά του το «ισότιμοι γονείς, ισότιμοι άνθρωποι», ιδρύθηκε πριν από οκτώμισι χρόνια και αριθμεί σήμερα 35.000 μέλη. Διατηρεί γραφεία σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και δραστηριοποιείται σε 25 πόλεις. Τα μέλη του διατείνονται πως προτεραιότητά τους είναι η υπεράσπιση των δικαιωμάτων των παιδιών τους, υποστηρίζουν δε πως, όπως έρευνες δείχνουν, 500.000 τέκνα διαζευγμένων γονέων πάσχουν από το Σύνδρομο Γονικής Αλλοτρίωσης-Αποξένωσης…
Τι διεκδικούν; Μεταξύ άλλων, την από κοινού επιμέλεια και γονική μέριμνα διά νόμου, την ελεύθερη επικοινωνία σε περίπτωση διαζυγίου, την εναλλασσόμενη κατοικία των παιδιών όπου αυτό είναι δυνατόν. Ακόμα οικογενειακούς δικαστές εξειδικευμένους στην παιδοψυχολογία, πραγματογνώμονες, κοινωνικές υπηρεσίες σε τοπικό επίπεδο, διαμεσολαβητές, ψυχολόγους σε σχολεία και εκπαίδευση δασκάλων-καθηγητών σε θέματα διαζυγίου.
Τα δικαστήρια σήμερα, καταγγέλλει ο ΣΥΓΑΠΑ, δεν εξετάζουν το πραγματικό συμφέρον των παιδιών, μολονότι ο νόμος δεν κάνει διάκριση ανάμεσα σε μητέρα και πατέρα. Δεν είναι τυχαίο, σημειώνουν, πως εννέα στις δέκα φορές θα είναι η γυναίκα που θα προσφύγει στη Δικαιοσύνη για να πάρει την επιμέλεια του παιδιού, γνωρίζοντας πως, βάσει της νομολογίας και της στατιστικής της πραγματικής ζωής, στο 98% των περιπτώσεων θα δικαιωθεί.
«Οι παιδοψυχολόγοι λένε πως όχι μόνο η μητέρα αλλά και ο πατέρας είναι κατάλληλος να αναθρέψει τον γιο ή την κόρη του. Η μητέρα είναι απολύτως αναγκαία στο παιδί μόνο τους πρώτους μήνες της ζωής του, στον θηλασμό. Εχω κάνει αναίρεση στον Αρειο Πάγο και περιμένω την απόφασή του. Στο μεταξύ, πέρα από τη διατροφή των 350 ευρώ μηνιαίως, που είναι η ταρίφα, πληρώνω από την τσέπη μου κι όλα τα τρέχοντα έξοδα των παιδιών, όπως διατροφή και γιατρούς», υπογραμμίζει ο Αλέξης Δεσποινίδης, ο οποίος εργάζεται ως οδηγός στον Δήμο Αγίου Δημητρίου…

 «Δεκαπέντε μήνες να δω το παιδί μου»
Ο 43χρονος Ελληνοκαναδός σύμβουλος επιχειρήσεων Κωνσταντίνος Νικολόπουλος επέστρεψε στην Αθήνα για μόνιμη εγκατάσταση πριν από μερικούς μήνες, από το Σαν Φρανσίσκο όπου εργαζόταν, προκειμένου να διεκδικήσει την επιμέλεια της κόρης του από την εν διαστάσει σύζυγό του, η οποία δεν του επιτρέπει καν να τη δει εδώ και δεκαπέντε μήνες.
«Η γυναίκα μου έχει περάσει από Αυτόφωρο κι έχει καταδικαστεί σε πέντε μήνες με αναστολή. Ελεγε όμως πως ό, τι κι αν της κάνουν δεν πρόκειται να μου δώσει το παιδί. Η σύζυγός μου κάνει επικίνδυνη δουλειά, κυκλοφορεί με σωματοφύλακες και γι’ αυτόν τον λόγο έστειλε για δύο εβδομάδες το παιδί στους γονείς της στη Σάμο για προστασία. Η κόρη μου πηγαίνει ακόμα και στο σχολείο με σωματοφύλακες. Εκείνη έχει την προσωρινή επιμέλεια, αλλά δεν μου ανοίγει καν την πόρτα. Το δικαστήριο αποφάσισε πως μπορώ να βλέπω το παιδί μόνο με την παρουσία της μητέρας κάθε δεύτερο Σάββατο. Εχω καταθέσει αναίρεση στον Αρειο Πάγο και περιμένω την απόφασή του», εξομολογείται…

Εφορία και διατροφή
Οι μπαμπάδες έχουν κατακτήσει τα δικαιώματα που τους αναλογούν εδώ και δεκαετίες στην υπόλοιπη Ευρώπη, σημειώνει ο πρόεδρος του ΣΥΓΑΠΑ Νίκος Σπιτάλας. Στην Ελλάδα όμως έχουμε ακόμα πολύ δρόμο να διανύσουμε, ανάμεσα στα άλλα και στο φορολογικό πεδίο: «Ο πατέρας ακόμα και να συζεί, ακόμα και να υπάρχει αναγνώριση τέκνου, ακόμα και να υφίσταται συναίνεση των δύο γονέων για κοινή γονική μέριμνα, δεν μπορεί να δηλώσει το παιδί στη φορολογική δήλωση, να έχει φοροαπαλλαγή, να αφαιρέσει από το φορολογητέο εισόδημά του τη διατροφή ή να τύχει ελαφρύνσεων από τις τράπεζες»

Σε πρώτο πρόσωπο 
«Κατοικώ στη Λάρισα και είμαι πατέρας ενός αγοριού. Η πρώην γυναίκα μου έφυγε για την Αθήνα με μετάθεση, στερώντας από μένα και το παιδί μου την καθημερινή μας επαφή. Ζήτησα να μου δίνει τη δυνατότητα να παίρνω τον γιο μου στη Λάρισα για τέσσερις ημέρες τον μήνα, αλλά το αρνιόταν πεισματικά, ισχυριζόμενη πως είναι προτιμότερο να τον βλέπω στην Αθήνα δύο Σαββατοκύριακα μηνιαίως χωρίς διανυκτέρευση και μην έχοντας δικό μου κατάλυμα, με αποτέλεσμα να βολοδέρνουμε στους δρόμους.
Σήμερα αισθάνομαι απόλυτα δικαιωμένος γιατί ο δικαστής μού έδωσε το αυτονόητο, αν και προσωρινό ακόμα, δικαίωμα να παίρνω το παιδί μου στη Λάρισα έστω για τρία βράδια έως ότου συζητηθεί η υπόθεσή μου. Γνωρίζω ότι δεν κέρδισα τον πόλεμο, κέρδισα όμως μια σημαντική μάχη που πιστεύω να με φέρει κοντά στην τελική νίκη».


Κυριακή, 12 Ιανουαρίου 2014

Χιλιάδες παιδιά υπό διωγμό και οι αγώνες των «αλύτρωτων» γονιών τους να αλλάξει ο νόμος για τα διαζύγια, τo 1982

Πολύ πριν, άνδρες διεκδίκησαν σωστούς νόμους για διαζύγια

Ο ΣΥΓΑΠΑ πλέον με τα 35.000 μέλη ξανα-ζητά ισότητα.

H MHXANH TOY XΡONOY www.sos-sygapa.eu 

Τα «μπάσταρδα» της Ελλάδας. Χιλιάδες παιδιά υπό διωγμό και οι αγώνες των «αλύτρωτων» γονιών τους να αλλάξει ο νόμος για τα διαζύγια

Ο τύπος της εποχής, κάλυπτε με συνεχή ρεπορτάζ την απεργία πείνας των αλύτρωτων
Για πολλές δεκαετίες εφαρμοζόταν στην Ελλάδα ένας μεσαιωνικός νόμος, που απαγόρευε στα παντρεμένα ζευγάρια να λύσουν τον γάμο τους με διαζύγιο.
Το «ους ο Θεός συνέζευξε άνθρωπος μη χωριζέτο», που ακουγόταν στην εκκλησία κατά το μυστήριο του γάμου, ήταν μια σκληρή πραγματικότητα για τα ζευγάρια.
Όσοι αποφάσιζαν να παντρευτούν, ταυτόχρονα  έπαιρναν το μεγάλο ρίσκο σε περίπτωση που κάτι δεν πήγαινε καλά στον γάμο, να μείνουν σε όλη τους τη ζωή δεσμευμένοι με τον λάθος άνθρωπο.
Ο Τύπος, ονόμασε τα ζευγάρια αυτά «αλύτρωτα», μιας και δεν μπορούσαν να λυτρωθούν από τα δεσμά του γάμου, ακόμα κι αν το επιθυμούσαν.
Η μόνη περίπτωση, στην οποία ο νόμος επέτρεπε το διαζύγιο, ήταν η μοιχεία. Όταν δηλαδή κάποιος από το ζευγάρι απατούσε τον ή τη σύζυγό του αποδεδειγμένα, τότε ο γάμος μπορούσε να λυθεί επίσημα.
Το «παραθυράκι» αυτό του νόμου, οδήγησε πολλούς απελπισμένους «αλύτρωτους» να σκηνοθετούν ψεύτικες υποθέσεις μοιχείας, για να μπορέσουν να εξασφαλίσουν από τον νόμο το πολυπόθητο διαζύγιο.
Αυτόματο διαζύγιο = Στεφάνωμα της μοιχείας, έλεγαν οι εκκλησιαστικές οργανώσεις
Οι αποκαλούμενοι «αλύτρωτοι» δεν είχαν αντίπαλο μόνο τον νόμο, αλλά και τις εκκλησιαστικές οργανώσεις, που έκαναν  αντι-συγκεντρώσεις, με σύνθημα «αυτόματο διαζύγιο = στεφάνωμα της μοιχείας». Διαδήλωναν δηλαδή υπέρ της ισχύουσας νομοθεσίας.
Το αποτέλεσμα της νομοθεσίας αυτής, που στήριζε φανατικά η εκκλησία, ήταν πολλοί αλύτρωτοι να εγκαταλείπουν τους πρώτους συζύγους τους και να συνεχίζουν τη ζωή τους, κάνοντας νέες οικογένειες.
Το πρόβλημα ήταν, ότι δεν μπορούσαν να επισημοποιήσουν τις καινούριες τους σχέσεις και το χειρότερο, δεν μπορούσαν να αναγνωρίσουν τα παιδιά που έφερναν στη ζωή με τη νέα σύντροφο.
Τα παιδιά που έκαναν οι αλύτρωτοι, μετά τον πρώτο τους γάμο χαρακτηρίζονταν  προσβλητικά, «μπάσταρδα» και στιγματίζονταν για πάντα.
Η ελληνική κοινωνία είχε αποκτήσει ένα νέο εκρηκτικό πρόβλημα, με χιλιάδες νόθα παιδιά, που ζούσαν υπό άτυπο διωγμό.
Οι απειλές
Τα περισσότερα ζευγάρια θεωρούσαν τον νόμο απαράδεκτο και προσπαθούσαν με διάφορους τρόπους να ξεμπλέξουν από τους αποτυχημένους τους γάμους.
Υπήρχαν όμως και κάποιοι, που χρησιμοποιούσαν τον νόμο για να εκδικηθούν τους συζύγους τους.
Έτσι, όταν μάθαιναν ότι το «στεφάνι» τους είχε βάλει νέο σύντροφο στη  ζωή του, έβαζαν σκοπό τους να τον τιμωρήσουν αρνούμενοι να δώσουν διαζύγιο.
Υπήρχαν και περιπτώσεις, που γυναίκες απειλούσαν τους συζύγους τους και τους ζητούσαν ακόμα και χρήματα, ή ακίνητα προκειμένου να συναινέσουν στη λύση του γάμου.
Αν και ήταν υποθέσεις καθαρού εκβιασμού, πολλοί τις  θεωρούσαν αναγκαίο κακό. Την εποχή εκείνη, πολλές γυναίκες δεν εργάζονταν και με το διαζύγιο κινδύνευαν να μείνουν στον δρόμο.

Στιγμιότυπο από την απεργία πείνας των "αλύτρωτων"
Οι «αιχμάλωτοι του γάμου» αποφάσισαν να οργανωθούν σε σωματείο και να προσπαθήσουν όλοι μαζί να διεκδικήσουν την ελευθερία τους. Στιγμιότυπο από την απεργία πείνας των «αλύτρωτων».
Οι αντιδράσεις
Η κατάσταση με τους αλύτρωτους έφτασε στο απροχώρητο τη δεκαετία του ’70.
Υπολογίζεται ότι ο  αριθμός τους ξεπέρασε τις εκατό χιλιάδες.
Οι «αιχμάλωτοι του γάμου» αποφάσισαν να οργανωθούν σε σωματείο και να προσπαθήσουν όλοι μαζί να διεκδικήσουν την ελευθερία τους.
Από τα μέσα της δεκαετίας του ’50 είχαν ήδη δημιουργήσει τη δική τους «αλύτρωτη» συνοικία στα Γλυκά Νερά. Από τις 1.500 περίπου οικογένειες της περιοχής, πάνω από 500 ήταν οικογένειες αλύτρωτων.
Όπως έλεγαν οι ίδιοι, δημιούργησαν το δικό τους γκέτο, για να μπορούν να ζουν σε οικείο περιβάλλον.
Παρά τις αντιδράσεις, οι μητροπολίτες της ιεραρχίας ήταν ανένδοτοι.
Με τη στάση τους, υποστήριζαν ότι προστάτευαν τον θεσμό της οικογένειας και αρνούνταν οποιαδήποτε αλλαγή της νομοθεσίας.
Οι πολιτικοί, που αντλούσαν πολλές ψήφους από την εκκλησία, δεν τολμούσαν να εναντιωθούν στους κληρικούς.
Ακόμα και οι πολυπληθείς συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας δεν συγκίνησαν την εκκλησία και την κυβέρνηση.
Στα τέλη της δεκαετίας του ’70, οι αλύτρωτοι κατέφυγαν στην έσχατη λύση. Έκαναν απεργία πείνας, για να εξαναγκάσουν τους αρμόδιους να αλλάξουν τον νόμο.Ένας από τους απεργούς κατέρρευσε. Έπαθε έμφραγμα και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο. Παρότι προκλήθηκε σάλος, το περιστατικό φαίνεται πως συγκίνησε μόνο την κοινή γνώμη.
Εκκλησία και κυβέρνηση παρέμεναν σταθερές στην άποψή τους.
Την περίοδο εκείνη, βρήκαν την ευκαιρία πολλές εκκλησιαστικές οργανώσεις, να εκφράσουν τις συντηρητικές τους απόψεις.
Οι «πιστοί» στον θεσμό της οικογένειας, οργάνωσαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά του αυτόματου διαζυγίου.
Τα διάσημα διαζύγια
89
Λάδι στη φωτιά, έριχναν τα διαζύγια των διάσημων προσώπων, που εκδίδονταν με χαρακτηριστική ευκολία και ταχύτητα.
Ένα από αυτά, ήταν του δικτάτορα Παπαδόπουλου, που χώρισε από την πρώτη του σύζυγο, για να παντρευτεί τη Δέσποινα.
Πολλές αντιδράσεις προκάλεσε και το διαζύγιο της χρυσής κληρονόμου του Έλληνα μεγιστάνα, Χριστίνας Ωνάση, η οποία παρά τα αρνητικά σχόλια δήλωσε προκλητικά: «Θα παντρευτώ οχτώ φορές».
Η Νάνα Μούσχουρη, θέλοντας να αποφύγει τις αντιδράσεις, διέψευσε τις φήμες που  κυκλοφόρησαν στον Τύπο για διαζύγιο με τον σύζυγό της. Οι δυο τους τελικά χώρισαν, χωρίς να προχωρήσουν σε επίσημο διαζύγιο.
Η προσωρινή λύση, που λύτρωσε χιλιάδες ζευγάρια
Η εκκλησία δεν υποχώρησε ανοιχτά, αλλά μπροστά στις έντονες αντιδράσεις των αλύτρωτων, δόθηκε μια προσωρινή λύση.
Τα ζευγάρια που ήθελαν να χωρίσουν, είχαν έξι μήνες διορία, για να πάρουν συναινετικό διαζύγιο.
Σε εκείνο το χρονικό διάστημα εκδόθηκαν χιλιάδες διαζύγια και πολλά παιδιά κατάφεραν να αποβάλουν τη ρετσινιά του «νόθου».
Μετά από αυτό το εξάμηνο, ο νόμος για την απαγόρευση των διαζυγίων επανήλθε και έτσι δημιουργήθηκε μια νέα γενιά νεκρών γάμων.
Τα ζευγάρια λυτρώθηκαν οριστικά το 1982, από την πρώτη κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, οπότε έπαψε οριστικά να ισχύει η καταπιεστική νομοθεσία.
- See more at: http://www.mixanitouxronou.gr/echmaloti-gamou-ta-alitrota-zevgaria-tis-elladas/#sthash.LkjBzXwK.GKu6MMBJ.dpuf
www.sos-sygapa.eu