Παρασκευή 26 Οκτωβρίου 2012

Αμερική: Η απουσία του Πατέρα προκαλεί τάσεις αυτοκτονίας στα παιδιά των διαζυγίων

"Τα Δικαιώματα των Πατέρων", αν δεν ασκηθούν, μπορεί να αποτελέσουν έναν "Bαρύ Τίμημα" για το παιδί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, ειδικά στα χρόνια της εφηβείας.
Η σημασία του ρόλου του πατέρα στην ανατροφή των παιδιών πολύ συχνά παραβλέπεται στα δικαστήρια. Παραδοσιακά, σε περιπτώσεις διαζυγίου, τα δικαστήρια χορηγούν την επιμέλεια του παιδιού στη μητέρα, με την προϋπόθεση ότι είναι προς το καλύτερο συμφέρον του παιδιού. Όμως οι καιροί έχουν αλλάξει και αυτή η σκέψη έχει αλλάξει επίσης. Σήμερα, και οι δύο γονείς έχουν ίσα δικαιώματα, όταν πρόκειται για τα παιδιά. "Τα Δικαιώματα των Πατέρων", αν δεν ασκηθούν, μπορεί να αποτελέσουν έναν "Bαρύ Τίμημα" για το παιδί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, ειδικά στα χρόνια της εφηβείας.
Οι κάτοικοι του Τενεσί, τελευταία έζησαν το εξής περιστατικό, για μια 14χρονη μαθήτρια από το Hawkins County που άφησε πρόσφατα ένα σημείωμα αυτοκτονίας στον σχολικό σύμβουλο της. Ο σχολικός σύμβουλος επικοινώνησε με τον σερίφη σχετικά για το σημείωμα. Ο σερίφης και οι δάσκαλοι του σχολείου που φοιτά η μαθήτρια, αξιολόγησαν την κατάσταση και πρότειναν ότι πρέπει να αναζητηθεί επαγγελματική βοήθεια.
Οι γονείς της μαθήτριας είχαν πρόσφατα περάσει από την διαδικασία του διαζυγίου και η επιμέλεια χορηγήθηκε στην μητέρα. Μέρος του σημειώματος αναφερόταν ότι το κορίτσι το ενοχλεί που έλειπε ο πατέρας της, ο οποίος είχε μετακινηθεί μακριά από αυτήν. Η ίδια είπε στις αρμόδιες αρχές ότι ήθελε να μετακομίσει στο σπίτι του πατέρα της.
Η ισότητα των δικαιωμάτων και των δύο γονέων κατά τη διάρκεια ενός διαζυγίου είναι πολύ σημαντικό για τα παιδιά. Τα δικαιώματα των πατέρων περιλαμβάνουν (αλλά δεν περιορίζονται σε) υποστήριξη παιδιών, την επιμέλεια και την επισκεψιμότητα.
Η προστασία αυτών των θεσμών βοηθά να εξασφαλιστεί το μέλλον του παιδιού. Η παραβίαση αυτών των δικαιωμάτων μπορεί να κάνει μια ήδη δύσκολη κατάσταση ακόμα πιο δύσκολη για τα παιδιά, επειδή στερούνται μια σημαντική σχέση στη ζωή τους.
Παρά το χωρισμό της οικογένειας, και οι δύο γονείς πρέπει να θεωρούν ότι οι ανάγκες του παιδιού δεν είναι μόνο οικονομικές, αλλά πρώτα από όλα και συναισθηματικές.
http://sygapakozanis.blogspot.gr/2012/10/blog-post_25.html

Δευτέρα 22 Οκτωβρίου 2012

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ: Ημερίδα: "Το παιδί μου, ένας ξένος: Σύνδρομο Γονικ...

ΣΥΓΑΠΑ ΠΑΤΡΑΣ: Ημερίδα: "Το παιδί μου, ένας ξένος: Σύνδρομο Γονικ...: Επιστημονική ημερίδα που διοργανώνουν ο Δήμος Θεσσαλονίκης και ο ΣΥ.Γ.Α.Π.Α. ( ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΔΡΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΚΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ). Η εκδήλωση εντάσσεται στο θεματικό κύκλο εκδηλώσεων της Κεντρικής Βιβλιοθήκης «Βιβλιοθήκες και παιδί».
Δήμος Θεσσαλονίκης και ο ΣΥ.Γ.Α.Π.Α. ( ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΔΡΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΚΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ )

σας προσκαλούν στην επιστημονική ημερίδα
"Το παιδί μου, ένας ξένος: Σύνδρομο Γονικής Αλλοτρίωσης-Αποξένωσης"

Σάββατο 20 Οκτωβρίου 2012

Εναλλασσόμενη κατοικία στη Γαλλία: Θετικά τα αποτελέσματα


Paris (France), avril 2004
Avec l'aimable autorisation de l'Association Divorce-Famille
www.divorce-famille.net



Premiers résultats sur la pratique de la résidence alternée
Etude sur les jugements rendus en octobre 2003 en FranceRéf. : "La résidence en alternance des enfants de parents séparés"
          Etudes et Statistiques Justice n° 23 - mars 2004

Nos commentaires en fin de page

- Les juges accordent presque toujours la résidence en alternance lorsque les deux parents en font la demande conjointement.

- 80,7 % des demandes d'alternance sont formées conjointement par les deux parents. Moins de 20 % donc sont demandées par un seul des parents, contre l'avis de l'autre.
- 94,4 % des résidences en alternance fixées résultent d'une demande avec l'accord des deux parents.
- Les rejets de l'alternance par le juge, qui se traduisent par la garde exclusive à un parent, se font majoritairement au détriment des pères (85,5 %).
Nature de la procédureTaux de demande résidence alternéedont % demandé
par 2
parents
dont % demandé
par 1 seul parent
Taux de résidence alternée prononcéeTaux de refus
du juge

Toutes procédures
10,3 %60,7 %39,3 %8,8 %14,5 %

Div. consent. mutuel
15,7 %100 %0 %15,7 %0 %

Divorce contentieux
7,3 %71,2 %28,8 %6,0 %17,8 %

Après-divorce
9,0 %53,1 %46,9 %6,0 %33,3 %

Enfants naturels
10,1 %50,7 %49,3 %7,1 %29,7 %
%

Συνεπιμέλεια και στο Βέλγιο


Η πλειοψηφία των Βέλγων (69,5%), είναι υπέρ της Κοινής φυσικής φροντίδας και διαμονής των παιδιών μετά το διαζύγιο.

Σύμφωνα με μια δημοσκόπηση που διενεργήθηκε για το Γαλλόφωνο Βελγικό περιοδικό "Filiatio" που ασχολείται με θέματα για την οικογένεια και την ανατροφή των παιδιών, επτά στους δέκα Βέλγους τάσσονται υπέρ της ισότητας ή της εναλλαγής του παιδιού μεταξύ των κατοικιών των διαζευγμένων γονέων.
Αυτό το είδος της ανατροφής-φροντίδας είναι κατά μακράν προτιμότερο από ότι η αποκλειστική ανατροφή για τα παιδιά να ανατίθεται σε έναν μόνο από τους γονείς, σε συνδυασμό με το είδος ανατροφής του «ενός σαββατοκύριακου ανά δεκαπενθήμερο με τον άλλο γονέα» (σε ποσοστό 15,2%) ή της "5/9" - συμφωνίας μεταξύ των γονέων, με διαμονή των παιδιών πέντε ημέρες με έναν από τους γονείς, και εννέα ημέρες με τον άλλο γονέα (σε ποσοστό 5,2%).

Διαζύγιο: Η Κοινή Ανατροφή των παιδιών είναι δημοφιλής στο Βέλγιο

Οικογένειες - Μια έρευνα από το περιοδικό «Filiatio» επιβεβαιώνει την ελκυστικότητα της ισότητας της Κοινής φυσικής επιμέλειας, φροντίδας και διαμονής

Ένα ζευγάρι χωρίζει: Ποιος θα αναλάβει τη φροντίδα των παιδιών; Η μαμά ή ο μπαμπάς, ή και οι δύο; Η συντριπτική πλειοψηφία των Βέλγων τάσσεται υπέρ της εναλλασσόμενης κατοικίας και της κοινής ανατροφής των παιδιών μετά το διαζύγιο.

Σύμφωνα με μια έρευνα που διεξήχθη από την AEGIS / Deep Blue, για λογαριασμό του περιοδικού "Filiatio", σχεδόν επτά στους δέκα ερωτηθέντες (69,5 %), ευνοούν την ισότιμη διαμονή των παιδιών και με τους δύο γονείς τους μετά το διαζύγιο.

"Αποφυγή Συγκρούσεων"

Είτε έτσι είτε αλλιώς, τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας είναι εκπληκτικά. Επιβεβαιώνουν την εξέλιξη των νοοτροπιών στο Βέλγιο και στο εξωτερικό (Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία ...). Η εξέλιξη αυτή προκύπτει από το νέο νομοθετικό πλαίσιο - ο Βελγικός νόμος (Εναλλασσόμενης Φροντίδας) της 14ης Σεπτεμβρίου του 2006 - στην οποία οι δικαστές καλούνται να επανεξετάσουν την Ισότιμη φροντίδα, κατοικία και τις ρυθμίσεις της στέγασης των παιδιών και με τους δύο γονείς κατά "προτεραιότητα". Εκτός αν είναι "προδήλως αντίθετη προς τα συμφέροντα του παιδιού."
Για να αποφασίσει, ο δικαστής λαμβάνει υπόψη του διάφορα κριτήρια (την γεωγραφική απόσταση, την "σοβαρή ανικανότητα" του γονέα, την ηλικία του παιδιού, την έλλειψη ενδιαφέροντος για την φροντίδα των παιδιών ή η παραμέληση των παιδιών ...). 
"Ο Νόμος δεν απαιτεί ή δεν ορίζει μια γενίκευση του τύπου της Εναλλασσόμενης Φροντίδας, αλλά επικεντρώνεται στο να υποστηρίζει μια συμφωνία και την αποφυγή διαφορών. Αν κανένας από τους γονείς δεν εγκρίνει την από κοινού φυσική επιμέλεια, ο δικαστής δεν θα την επιβάλει αυτόματα", λέει ο καθηγητής Yves-Henri Leleu  Leleu, (ειδικός στο Οικογενειακό Δίκαιο του Πανεπιστημίου της Λιέγης).

Αλλά η τάση είναι εκεί: "εξίσου μοιρασμένη φροντίδα και διαμονή" έχει καταστεί σταδιακά αποδεκτή και εισέρχεται ως συνήθεια. Ενώ έχει και τα πλεονεκτήματά της (διατηρώντας δεσμούς και με τους δύο γονείς εξίσου, δίνοντας ελεύθερο χρόνο και στους δύο γονείς ...) και τα μειονεκτήματά της (αστάθεια και τον εκτοπισμό, την υποχρέωση για "διπλές" απαραίτητες εγκαταστάσεις στέγασης ...), όπως φαίνεται σε μια μελέτη από το Πανεπιστήμιο της Λιέγης (Casman, 2010).

Επιπλέον, οι «part time» γονείς, επίσης, φαίνεται να έχουν ένα τυπικό προφίλ: 30-40 ετών, έχουν υψηλότερο επίπεδο μόρφωσης, σταθερές θέσεις εργασίας, με ευέλικτα ωράρια εργασίας, κλπ.

Και στην πράξη;

Δεν έχουμε αρκετά στοιχεία για να αξιολογήσουμε αντικειμενικά το μέρος των δικαστικών αποφάσεων υπέρ αυτού του τύπου φροντίδας.

"Σε γενικές γραμμές", η Céline Lefevre προσθέτει, «φαίνεται ότι η εξισωτική διαμονή ή η εναλλαγή υποεκπροσωπούνται στις δικαστικές αποφάσεις. Έτσι, θα υπάρξει διαφορά ανάμεσα σε αυτό που οι άνθρωποι του Βελγίου σκέφτονται και σε ότι εφαρμόζεται από τους δικαστές. "

«Κάθε περίπτωση είναι μοναδική", μετριάζει ο καθηγητής Yves-Henri Leleu. "Αυτό το είδος της διαμονής δεν ισχύει όλο το χρόνο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι αντι-ενδεικνυόμενη (γεωγραφική απόσταση των γονέων, εντάσεις μεταξύ των γονέων ...). Επιπλέον, αυτό απαιτεί πολύ διάλογο μεταξύ των πρώην συζύγων (ιατρική παρακολούθηση, αθλητικές δραστηριότητες ...) "

Η έρευνα που διεξήγαγε το "Filiatio" ασχολείται επίσης και με άλλες πτυχές της οικογενειακής ζωής (αναφορές για τα παιδιά, ο ρόλος του νόμου, οι καθυστερήσεις του δικαστηρίου ...), συμπεριλαμβανομένης της Διαμεσολάβησης. Και πάλι το συμπέρασμα είναι σαφές: πάνω από έξι στους δέκα Βέλγους (64%) είναι υπέρ της "επιβολής υποχρεωτικής μεσολάβησης για τους γονείς που χωρίζουν."

69,5%

Αυτό είναι το ποσοστό των Βέλγων υπέρ της "Ισότητας της φυσικής φροντίδα και διαμονής». Με σημαντικές διαφορές μεταξύ της Φλάνδρας (81,2%) και της Γαλλικής (54,5%) κοινότητας του Βελγίου.


Τα άρθρα στην Γαλλική γλώσσα: